Na het vertrek van de populaire Sahra Wagenknecht verdween Die Linke uit het Duitse parlement

Nadat negen parlementsleden afstand hadden genomen van de partij, voldeed Die Linke niet meer aan de kiesdrempel en verloor daardoor haar bestaansrecht in het Duitse parlement. Een terugkeer lijkt onwaarschijnlijk. Splitser Sahra Wagenknecht richtte haar eigen partij op.

Remko Andersen

Na jarenlang op de rand van de politieke afgrond te hebben gewankeld, viel de meest linkse parlementaire partij van Duitsland er dinsdag overheen. Die Linke, een afstammeling van de Socialistische Eenheidspartij uit de late DDR, zal op 6 december zijn status als partij in het Duitse parlement verliezen. Dit betekent dat een historisch Duits politiek meubelstuk uit het zicht dreigt te verdwijnen

Sterker nog, de dobbelsteenschakel viel niet over de rand, maar werd geduwd. Die Link heeft de afgelopen jaren een lange dip in populariteit gekend. De strijd om de richting, die deels oorzaak en deels gevolg is, wordt openlijk uitgevochten. Het riep leden van de partijleiders van Die Linke op om te onthouden dat politieke vijanden buiten de partij moeten worden gezocht en niet binnen de partij.. De kiezers knikken en vertrekken.

Sahra Wagenknecht-beweging

Sahra Wagenknecht (54) hoopt nu op haar nieuwe team. Het langzittende parlementslid splitste zich in oktober af van Die Linke en wil in januari 2024 een nieuwe partij zoeken. De rol is naar zichzelf vernoemd: Bewegung Sahra Wagenknecht (BWS). Dit is ongebruikelijk in Duitsland, waar politici over het algemeen de schijn van een persoonlijkheidscultus vermijden. Hij nam acht andere linkse parlementsleden mee. Dit betekent dat Die Linke zal krimpen van 37 naar 28 zetels onder de Duitse kiesdrempel en het recht zal verliezen om een ​​partij in het parlement te behouden. De partij hoopt als groep een regeringsperiode uit te oefenen, een uitzondering op de regel waarbij leden mogen stemmen, maar weinig debatrechten en financiële steun hebben.

Over door de auteur
Remko Andersen Duitsland Correspondent voor D. Voxkrant. Hij woont in Berlijn. Als correspondent voor het Midden-Oosten won hij de Lira Award voor buitenlandse journalistiek voor zijn werk in Syrië en Irak.

Wagenknecht speelt al jaren een grote rol in de vicieuze logica binnen Die Link, en wees steeds luider naar zijn eigen partij. Dit is een zeer riskante zet in Duitsland De Bondsdag hanteert een kiesdrempel van 5 procent (37 zetels). Een politieke one-shotter bestaat in Duitsland niet zoals in Nederland: het Nederlandse equivalent van de kiesdrempel zou 7,5 zetels zijn. Als een partij niet genoeg stemmen krijgt, worden de stemmen verdeeld onder de partijen die aan de drempel voldoen.

Wagenknecht kwam blijkbaar tot de conclusie dat de tijd rijp was. Misschien heeft hij gelijk. De dag na de splitsing van Wagenknecht rekende onderzoeksbureau Insa namens de krant Boulevard mee Zondag foto, Die 27 procent van de Duitsers kon zich voorstellen dat hij op Wagenknecht zou stemmen. Ongeveer 14 procent zei dat ze het daadwerkelijk zouden doen ‘als de verkiezingen aanstaande zondag zijn’.

Terug naar conservatief links

Wagenknecht wil terug naar conservatief links: een grote regering, een streng immigratiebeleid en niet te veel geweld uitoefenen op kwesties als LHBTI-rechten of klimaatbeheersing. Hij had eerder verklaard dat hij nu het socialisme zoals dat bestond in de DDR met politieke repressie afkeurde. Wat Wagenknecht wil: Vrijwel alle belangrijke sectoren in handen van de overheid. Huisvesting, openbaar vervoer, medische zorg, energievoorziening. Hij flirt uiterst rechts, Dat hij eerder had geweigerd een protest te verwerpen dat hij had georganiseerd tegen de Duitse wapensteun aan Oekraïne.

Wagenknecht lijkt zich specifiek te richten op mensen die gematigde partijen niet langer vertrouwen en het democratische proces de rug toekeren. Hij heeft eerder vraagtekens gezet bij de coronamaatregelen, een standpunt dat tot dan toe was voorbehouden aan de extreemrechtse AfD. Enig populisme lijkt ook deel uit te maken van het politieke recept. “In plaats van te investeren in de verbetering van de publieke dienstverlening hebben politici de wensen van invloedrijke lobby’s gediend en daarmee de publieke schatkist leeggemaakt.” Het oprichtingsmanifest wordt genoemd. Zijn partij zal het woord ‘links’ niet in de naam hebben. Wagenknecht vertelde Duitse media.

Het lijkt onwaarschijnlijk dat het resultaat van Wagenknechts strategie op het politieke toneel zal veranderen. In de peilingen schommelde Die Linke tussen de 3 en 4 procent, verre van wat er naar verwachting bij de verkiezingen van 2025 naar de parlementaire partij zal terugkeren. En dan hebben we het nog niet eens over de impact van het aankomende team van Wagenknecht.

Oost-Duitsers zijn betutteld en sociaal kwetsbaar

De link ontstond in 2005 uit de fusie van twee voorgangers: de voornamelijk West-Duitse Sociaal-Democratische…

See also  Ik zal zachtjes mompelen wat ik persoonlijk bij mezelf denk

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *